posted on 03 Jul 2009 18:42 by deltadrive in Music
posted on 01 Jul 2009 22:25 by deltadrive in Diary
ขอถามสักคำถามไปยังทุกๆท่านที่เข้าร่วมกิจกรรม June Write ครับ
คำถามไม่ยาก ไม่ยาว สั้นๆคือ...
...ชีวิตหลัง June Write ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?...
แปลคำถามให้เข้าใจง่ายๆก็ได้ประมาณว่า ความรู้สึกที่มีต่อวันนี้ภายหลังจากที่ผ่านกิจกรรม June Write มาแล้วเป็นอย่างไรกันบ้างครับ? ลองสังเกตตัวเองไหม?
หลังจากที่ไม่ต้องมานั่งเขียนเรื่องราวต่างๆเพื่อให้ต้นไม้เติบโตขึ้นไปแล้วรู้สึกอย่างไรกันบ้าง?
ลั้ลลากับดอกทานตะวันดอกโต?
ปลอดโปร่งใจเพราะจากนี้ไปจะไม่ต้องมาแบกภาระอัพบล็อคทุกวันแล้ว ดองบล็อคได้ตามปกติ?
ดีใจ ภูมิใจที่ตัวเองสามารถผ่านพ้นกิจกรรมนี้มาได้ตามที่ตั้งใจไว้?
เสียใจที่ไม่สามารถฝ่าฟันกิจกรรมนี้ไปจนถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้?
เคว้งคว้างเพราะเคยอัพบล็อคติดๆกันทุกวัน แล้วจู่ๆแรงกดดันที่เคยมีมันหายไปทำให้รู้สึกเหมือนขาดจุดหมาย?
เฉยๆ ไม่รู้สึกอะไรเลย?
หรืออื่นๆ?
สำหรับจขบ. ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นคือดีใจ ภูมิใจที่สามารถพิชิตจุดสูงสุดของต้นไม้ จนได้เห็นดอกทานตะวันบานอล่างฉ่างใต้คำว่า Exteen
รู้สึกเหมือนยกเอาภาระบางอย่างออกไปจากตัวเอง ยกเอาหน้าที่ที่เคยต้องแบกไว้ออกไปจากตัวเอง ลั้ลลาที่จะไม่ต้องมารู้สึกบีบคั้นหาเรื่องให้อัพบล็อค
รู้สึกถึงความสนุกสนานที่แฝงอยู่ในความบีบคั้นที่จะต้องหาเรื่องมาอัพบล็อค(ขอยืมคำจากมาสเตอร์แชมป์มาใช้นิดนึง)
แต่รู้สึกเช่นนั้นได้ไม่นาน... ความรู้สึกบางอย่างก็ตามมาติดๆ
รู้สึกเสียดายความสนุกที่มาพร้อมกับความบีบคั้นนั้น...
รู้สึกว่างเปล่า เคว้งคว้าง ขาดจุดหมายปลายทางในการอัพบล็อค...
ชีวิตหลัง June Write ของ จขบ. เลยรู้สึกเหงาๆ เคว้งคว้าง แห้งแล้ง ขาดสีสัน
จากที่เคยได้เขียน ได้อัพบล็อคเพื่อไปให้ถึงจุดหมายที่ตั้งไว้
หาเรื่องราวต่างๆนานารอบตัวมาเขียนลงบล็อคทุกวันๆ เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้
แต่เมื่อฝ่าฟันจนได้มายืนอยู่ ณ จุดที่เป็นเป้าหมายแล้วกลับรู้สึกเคว้งคว้าง เพราะมองไม่เห็นจุดหมายที่เคยมีอยู่ทุกวันเสียแล้ว...
พอรู้สึกเช่นนั้นมันก็ทำให้หดหู่ ใจหายได้ไม่น้อยทีเดียว...
ฉันจะทำอะไรต่อไป ฉันจะอัพบล็อคเพื่ออะไร...
พอปลดเอาภาระหน้าที่ลงจากบ่าแล้วก็เลยกลายเป็นคนว่างงาน...
อาจจะเป็นเพราะเราไปยึดติดอยู่กับการอัพบล็อคเพื่อให้ต้นไม้เติบโตมากเกินไปก็เป็นได้...
จนกลายเป็นว่าลืมนึกถึงเจตนาที่แท้จริงในการเขียนบล็อคของตัวเองไปโดยสนิท
กลายเป็นว่าจากกิจกรรมที่มาสเตอร์แชมป์ตั้งใจจะกระตุ้นไฟในการเขียนเอ็นทรี่ อัพบล็อคอย่างสม่ำเสมอนั้นกลับมามอดสนิทที่ จขบ. เอาเสียอย่างนั้น
ขอโทษครับคุณแชมป์...
และเพราะรู้สึกว่ามันเคว้งคว้างเกินไปอย่างนั้น...
จขบ. เลยผุดโครงการสำหรับตัวเองซะเลย นั่นคือกิจกรรม July Write นั่นเอง วะฮ่าฮ่า...
เป้าหมายในครั้งนี้ไม่ได้หวังว่าจะต้องอัพให้ได้ครบทั้งเดือน แต่ขอให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
อัพอย่างมีสาระ อัพอย่างไม่ใช่ขอผ่านไปที... อัพอย่างมีเป้าหมาย...
ที่สำคัญ... อัพเพื่อเยียวยาหัวใจตัวเอง ให้หายจากการเคว้งคว้างให้ได้
เอ๊... หรือเราจะเสพติดความสนุกจากการที่ต้องหาเรื่องอะไรมาเขียนทุกๆวันเข้าให้แล้ว
งั้นก็แสดงว่าไม่ใช่ว่ากิจกรรมนี้จะไม่บรรลุผลตามที่คุณแชมป์คิดไว้...
แต่กลับบรรลุผลจนเกิน 100% เสียด้วยซ้ำ ฮ่าๆ...
แหม... ก่อนจะเขียนเอ็นทรี่นี้ยังเคว้งคว้างอยุ่เลย แต่พอเขียนๆไปจนถึงบรรทัด "รู้สึกว่างเปล่า เคว้งคว้าง ขาดจุดหมายปลายทางในการอัพบล็อค..." มันก็กลับหายไปทันที...
ประมาณว่า พอได้เขียนเอ็นทรี่ อัพบล้อคแล้วก็หายเคว้งคว้างเลยสินะ
ฉันเสพติดการเขียนบล็อคทุกวันไปแล้วจริงๆด้วย
แล้วคุณล่ะครับ ลองถามตัวเองดูหรือยังว่า ชีวิตหลัง June Write ของคุณเป็นอย่างไรกันบ้าง?
posted on 30 Jun 2009 18:30 by deltadrive in Diary
เอาต้นไม้ June Write ทั้งหมดมาลองต่อเรียงให้เป็นภาพเดียวกันครับ
ปรากฏว่ามันสูงมากๆ... สูงปรี้ดเลย...
โดยสัดส่วนของต้นไม้ June Write ก็คือกว้าง 180px และสูง 3012px ทีเดียวเชียวนะครับ...
จำนวนดอกทั้งหมดของบล็อคนี้ก็อยู่ที่ 147 ดอก (รวมดอกใหญ่ด้วย) ส่วนจำนวนดอกสูงสุดที่จะมีได้ก็อยู่ที่ 150 ดอก คิดจาก (30วันxวันละ5ดอก) ครับ
อยากรู้ว่าสูงขนาดไหน...
เลื่อนเมาส์ลงไปข้างล่างเลยจ้า
สูงปรี้ดมากๆ...
เลื่อนเมาส์กันเมื่อยนิ้วทีเดียวเลยแหละ
posted on 30 Jun 2009 00:12 by deltadrive in Diary
เย้... ในที่สุดก็เดินทางมาจนถึงวันสุดท้ายของกิจกรรม June Write จนได้...
ทั้งๆที่แรกๆก็ยังหวั่นๆ ว่าจะไปไม่รอด... แต่ก็พอประคับประคองตัวมาได้จนจบ
แม้ว่าจะมาเริ่มตันเอาวันท้ายๆก็ตาม...
เป็นกิจกรรมที่สร้างความกดดันให้กับสมาชิกเอ็กซ์ทีนกันไปตามๆกัน
อย่าแปลกใจหากว่าชาวเอ็กซ์ทีนจะมีริ้วรอยบนใบหน้า ผมหงอก ตาคล้ำ หรือมีสิวผุดขึ้นมา
เพราะเครียดและกดดันกับการหาเรื่องมาเขียนอัพเอ็นทรี่ให้ต้นไม้เติบโตนั่นเอง หุหุ
สำหรับการเดินทางของบล็อคนี้ 30 วัน เขียนไป 40 เอ็นทรี่
มีทั้งเขียนเองล้วนๆเอย
เอารูปมาแปะเอย
ตอบแท็กเอย
เอาบทความมาพิมพ์เผยแพร่ต่อเอย
อัพง่ายๆเอาเพลงเอา MVมาลงไว้เอย
คละๆ ผสมปนเปกันไปหลายหลาก
บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่อยากพิมพ์ อยากบอกต่อมานานแล้วแต่ไม่ได้ทำ ก็เลยสบโอกาสเหมาะเสียที
เขียนเสร็จก็มานั่งลุ้น...
เอ... วันนี้เราจะได้ดอกไม้แบบไหนนะ...
เอ... วันนี้เราจะได้ดอกไม้สีอะไรบ้างนะ...
เอ... วันนี้เราจะได้ผลไม้อมยิ้มมั้ย...
เอ... วันนี้เราจะได้เอเลี่ยนมั้ยนะ...
แล้วก็จะมีเรื่องให้ประหลาดใจทุกอาทิตย์
อ๊ะ... ดอกไม้ 5 สี
อ๊ะ... ดอกไม้สีใหม่ๆ
อ๊ะ... ดอกไม้หมุนได้กับผลไม้อมยิ้ม
อ๊ะ... ดอกไม้ดาวเรืองแสงกับเอเลี่ยน...
อ๊ะ... ดอกไม้ยักษ์
รดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดินมา 30 วัน เพิ่งจะรู้ว่ามันคือต้นทานตะวันเอาวันสุดท้าย...
กิจกรรมนี้ทำให้ต้องติดตามข่าวสารรอบตัวมากขึ้น เพื่อเอามาใช้เป็นวัตถุดิบในการเขียน
ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร...
หมีแพนด้าจะชื่ออะไร...
ไมเคิล แจ็กสันตายแล้วนะ...
พันธมิตรกับการจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่...
เครื่องหมายสวัสดิกะในสัญลักษณ์พรรคการเมืองใหม่...
ฯลฯ
กิจกรรมนี้ทำให้ได้คอมมูนิตี้มากขึ้น ยิ่งเขียนบ่อยๆทุกๆวัน
บล็อคเราก็ยิ่งมีโอกาสผ่านตาสมาชิกเอ็กซ์ทีนมากขึ้นตามไปด้วย
เพื่อนใหม่ก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
และคนรดน้ำให้ต้นไม้ก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน
บางคนไปเกณฑ์ญาติโกโหติกามาช่วยกันรดน้ำ
บางคนก็รดน้ำเสียเองจนคลิกซ้ายเมาส์พังกันไปข้าง
บางคนก็ปล่อยให้เติบโตตามธรรมชาติ
กิจกรรม June Write กำลังจะถึงปลายทางของมันในอีก 23 ชั่วโมงข้างหน้านี้แล้ว
แต่สำหรับความประทับใจในกิจกรรมนี้จะยังคงอยู่ต่อไป...
ตราบนานเท่านาน...
นานจนกว่ามันจะกลับหวนคืนมาใหม่ในปีหน้า (ถ้ายังจัดอยู่นะ)
บ้ายบาย June Write เทศกาลของคนช่างเขียน
ปล. ถ้าจะจัดเอฟรี่เดย์วันเยียร์แบบที่คุณแป้นว่ามานี่ก็คงไม่ไหวเหมือนกันนะ แค่เดือนเดียวก็จะเดี้ยงแล้ว...
posted on 29 Jun 2009 16:13 by deltadrive in Diary
