Let's fight if you want to be a soldyer.

ลองคิดกันเล่นๆดูไหมว่า หากสมมติว่าอยู่ๆคุณต้องเป็นพระราชาที่ประชาชนทุกคนในเมืองกลายเป็นคนบ้า คุณมีวิธีแก้ไขเหตุการณ์อย่างไร? ลองอ่านนิทานเรื่องข้างล่างนี้แล้วจินตนาการตามนะครับ

(ตัดตอนมาจากส่วนหนึ่งของหนังสือ Veronika Decides to Die ของ Paulo Coelho ฉบับภาษาไทยโดย โครงการจัดพิมพ์คบไฟ 2544)

"มีพ่อมดที่มีอิทธิฤทธิ์มากคนหนึ่ง พ่อมดคนนี้ต้องการจะทำลายอาณาจักรของพระราชา เขาได้เอายาพิษที่มีฤทธิ์ทางเวทยย์มนต์ใส่ลงในบ่อซึ่งผู้อาศัยในอาณาจักรนั้นดื่ม ผู้ที่ดื่มทุกคนจะกลายเป็นบ้าในทันที

พอตอนเช้า ปรากฏว่าประชาชนของราชอาณาจักรทั้งหมดกลายเป็นบ้าเพราะดื่มน้ำพิษในบ่อ ยกเว้นแต่พระราชาและราชวงศ์ของพระองค์ที่มีบ่อน้ำอีกแห่งหนึ่งต่างหาก ซึ่งพ่อมดไม่สามารถจะใส่ยาพิษวิเศษไปใส่ได้

พระราชาเป็นห่วงกังวลต่อประชาชนของพระองค์มาก ได้พยายามปกป้องให้ประชากรพ้นจากภัยพิบัตินี้ โดยออกคำสั่งหลายประการให้รัฐบาลป้องกันภัย ปกป้องสุขภาพประชาชน แต่มีตำรวจและข้าราชบริพารหลายคนได้ดื่มยาพิษในบ่อด้วย ต่างคิดว่าคำสั่งจากการตัดสินใจของพระราชาเป็นเรื่องเหลวไหล และตัดสินใจว่าจะไม่ทำตาม

เมื่อประชาชนในอาณาจักรได้รับรู้คำสั่ง ต่างก็กล่าวอย่างแน่ใจว่าพระราชาเป็นบ้าไปแล้ว ถึงได้ออกคำสั่งไร้เหตุผลแบบนี้ ต่างรวมตัวกันเดินขบวนไปที่ปราสาทเรียกร้องให้พระราชาสละราชสมบัติ"

อ่านมาถึงตรงนี้ ถ้าคุณเป็นพระราชา คุณมีวิธีหรือหนทางที่จะแก้ไขปัญหาอย่างไร ลองเขียน จดโน้ตเตือนความจำเอาไว้คร่าวๆในกระดาษก่อน แล้วค่อยเลื่อนลงไปอ่านวิธีแก้ไขของพระราชาด้านล่าง

อย่าโกงล่ะ







"พระราชารู้สึกสิ้นหวังที่จะแก้ไขเหตุการณ์ จึงเตรียมตัวสละราชย์ แต่พระราชินีห้ามไว้ และเสนอความเห็นว่า 'เราไปดื่มน้ำจากบ่อของประชาชนกันเถอะ เราจะได้มีสภาพเหมือนพวกเขา'

ทั้งพระราชาและพราะราชินีจึงพร้อมใจกันเดินไปดื่มน้ำจากบ่อน้ำมีพิษ และก็มีอาการ 'บ้า' คือพูดจาไม่รู้เรื่องเหมือนกัน ประชาชนทราบดังนั้นก็รู้สึกผิด และกลับเห็นว่าพระราชามีไหวพริบฉลาด ควรจะให้เป็นกษัตริย์ต่อไป ประเทศของพระองค์ก็ดำรงอยู่ต่อมาอย่างสันติสุข แม้ประชาชนในประเทศจะมีอาการแปลกๆกว่าประเทศเพื่อนบ้าน และพระราชาก็ได้ปกครองประเทศต่อมาจนสิ้นอายุขัย"

คำตอบใกล้เคียงไหมฮะ?
จะใกล้เคียงหรือไม่ก็ไม่ต้องไปใส่ใจมากนะฮะ แค่หาอะไรมาให้ทำกันเล่นสนุกๆ บริหารสมองกันหน่อย

จริงๆแล้วเรื่องนี้ต้องการสื่อถึงอะไรบ้าง? มองออกไหมฮะ สำหรับผมมองว่าเรื่องนี้กำลังพูดถึง "กระแสนิยม" และ "ความเป็นตัวของตัวเอง"

ในโลกปัจจุบันจะเห็นถึง "กระแสนิยม" ที่หลั่งไหลวนเวียนรอบตัวอย่างมากมายและคอยหลอกลวงให้ผู้คนหลงใหลคลั่งใคล้มันอย่างไม่ลืมหูลืมตา หลายคนตกเป็นทาสมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ด้วยเหตุผลเพียงแค่ต้องการทำตาม "กระแส" เพื่อไม่ให้ตัวเอง "เชย" เพื่อให้เป็นที่ยอมรับจากเพื่อนฝูงว่า "ทันสมัย" มีของเล่นของใช้รุ่นใหม่ๆ ราคาแพงๆมาอวดเพื่อนๆ ทั้งๆที่รายได้ของตัวเองเกือบทั้งหมดต้องเจียดแบ่งไปเป็นค่าสิ่งของเหล่านั้น จนบางครั้งถึงกับต้องไปปล้นจี้ชิงทรัพย์จากผู้อื่นเพื่อนำเงินไปหาซื้อมา ซึ่งผู้ที่ตกเป็นทาสของ "กระแส" เหล่านี้ก็ไม่ต่างไปจาก "พระราชา" ในนิทานที่เล่ามาตอนต้น ส่วน "กระแส" นั่นก็คือ "คนบ้า" ที่บีบบังคับให้พระราชาต้องเลือกว่าจะเป็นคนบ้าตามประชาชนหรือจะสละราชย์เพื่อรักษาความเป็นตัวเองไว้หรือไม่นั่นเอง

ไม่ได้คิดจะออกมาต่อต้านกระแสอะไรหรอก เพียงแต่อยากจะเตือนใครบางคนที่กำลังทำตัวเป็น "พระราชา" ในนิทานให้หยุดคิดพิจารณาตัวเองว่ากำลังดื่มน้ำพิษในบ่ออยู่หรือเปล่า? การที่จะขวนขวายหาสิ่งของเครื่องมือใหม่ๆ มาใช้มันคงไม่ผิดอะไร หากอยู่ในขอบเขตที่เราจะหามาได้อย่างไม่ลำบากและรู้ถึงคุณค่าของสิ่งนั้นๆ ใช้มันอย่างคุ้มค่าคุ้มราคา

เรื่องนี้อาจมองไปถึงเรื่องของ "กฏเกณฑ์ของสังคม" ด้วยก็ได้ ว่าทำไมบางเรื่องบางอย่างเราถึงมองว่ามันดี มันถูก มันสมควรเป็น ทั้งๆที่จริงๆแล้วมันก็อาจจะเป็นเรื่องตลกขบขันก็เป็นได้ เพียงเพราะว่าสิ่งนั้นๆเป็นเพียงสิ่งที่ "ประชาชนส่วนมากยอมรับ" ประชาชนส่วนน้อยจึงต้องจำยอมรับ "กฏ" ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยคนหมู่มากไปโดยปริยาย ดังคำกล่าวที่ว่า "พวกมากลากไป"

เป็นเรื่องที่คิดจะอัพให้ได้อ่านกันนานมากแล้ว แต่ก็มีอันเป็นหลงลืมไปได้ทุกทีไป วันนี้เกิดอะไรดลใจไม่ทราบทำให้อยากหยิบเรื่องนี้มาเล่าสู่กันฟัง อาจจะดูว่ายาวเป็นพิเศษ แต่หวังว่าน่าจะมีประโยชน์ต่อผู้ที่ได้อ่านไปมากพอสมควรนะครับ