Let's fight if you want to be a soldyer.

จากคอลัมน์ "มองชีวิต" นิตยสารดิฉัน
ผู้เขียน - ศ.ดร.นพ.วิทยา นาควัชระ

หลงรักผู้ชายขายตัว

ความรักเป็นผลิตผลจากประสบการณ์ชีวิต ถ้าใครได้รับประสบการณ์ความรักที่ดีๆจากพ่อแม่และครอบครัวมากก่อนก็จะรักคนอื่นเป็น และรู้รสความรักว่าเป็นอย่างไร ถ้าใครขาดความรักจากครอบครัวเพราะห่างหายไป หรือครอบครัวโหดร้าย ก็มักจะโหยหาความรักหรือรักใครได้ยาก แต่อยากให้คนอื่นมารักมาสนใจตน มักสะเทือนใจง่าย ใจน้อย แสนงอน ใจอ่อนแบบขาดหลักการ ขาดกำลังใจง่าย หลายๆรายอิจฉาริษยา ไม่มีความสุขในชีวิต

พฤติกรรมชีวิตที่มีหนามทิ่มแทงจากการขาดความรัก หรือได้รับความโหดร้ายในอดีตจนหัวใจเป็นบาดแผลเจ็บปวดนั้นมีหลายแบบอย่าง มีผู้ทุกข์มาปรึกษาที่คลินิกบ่อยมาก

ลองฟังเรื่องของเธอคนนี้แล้วคุณจะเห็นใจ

เธอเป็นสาวใหญ่วัยกลางคน ท่าทางเป็นคนขยัน เด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง แต่งกายทะมัดทะแมง เธอบอกว่าเธอเรียนน้อยมากเพราะพ่อแม่ลำเอียงไม่ให้เธอเรียน เพราะไม่ชอบเธอ แต่ให้พี่น้องคนอื่นๆเรียน เธอต้องทำงานช่วยตัวเองชนิดที่เรียกว่าลำบากตั้งแต่เด็กๆ เวลามีเรื่องทะเลาะกับพี่น้อง เธอจะต้องถูกพ่อตีอย่างรุนแรงพร้อมทั้งเอ็ดด่าว่าก่อนทุกครั้งโดยไม่ดูว่าใครผิดใครถูก

ญาติพี่น้องพ่อคนอื่นๆบางคนฐานะดีมาก แต่ก็มักจะดูถูกเธอและพ่อแม่ ขณะนี้พ่อแม่ตายไปหมดแล้ว พี่น้องก็ไม่รักกัน ไม่ถูกกันพบกันแทบไม่อยากทักกัน ทุกคนมีฐานะดี เอาตัวรอดกันได้หมดทุกคน เธอก็เอาตัวรอดเพราะค้าขายเก่งแม้จะเรียนน้อยก็ตาม มีเงินทองใช้สอยแบบสบายตัว เรื่องก็น่าจะจบลงได้ดีที่ทุกคนต่างคนต่างอยู่ ไม่อยากพบกันก็ไม่ต้องพบ และทุกคนก็เอาตัวรอดได้แล้ว

แต่ยังไม่จบครับ ด้วยความที่เป็นคนมีแผลในใจ มีหนามชีวิตที่ทิ่มแทงจิตใจให้เจ็บปวดตลอดเวลาว่าพ่อแม่ไม่รัก พี่น้องไม่ยอมรับ ทำให้เธอคิดว่าเป็นปมด้อย เวลาพบญาติก็คิดว่าเขาไม่อยากคบด้วย จะคบหากับคนปรกติทั่วไปหรือมีแฟนเป็นคนทั่วไป ก็คิดว่าคงไม่มีใครอยากคบหาหรือมาร่วมรักร่วมใคร่ด้วย

ถ้อยคำที่ถูกด่าว่าบางคำยังอยู่ในความทรงจำตลอดมา อยากลืมแต่ก็ลืมไม่ได้ เช่น คำปรามาสหรือถูกด่าว่าจากพ่อเวลาโกรธเธอที่ว่า "หน้าอย่างแกจะมีใครเอาไปเป็นเมีย หาความดีใส่ตัวไม่ได้เลย" พี่น้องก็รุมรังเกียจเธอ มักจะพูดเปรียบเทียบให้ได้ยินเสมอๆว่า 'ตัวซวยๆๆ'

เมื่อเธอไม่กล้าคบหาคนปรกติทั่วไป เธอจึงไปสนใจจีบนักร้องชายอายุน้อยกว่ามากๆตามคาเฟ่หวังจะได้มาเป็นแฟน เธอทุ่มเงินไปมากก็ไม่ได้ใจของหนุ่มนักร้องคาเฟ่มาสักที เพื่อนสนิทเลยแนะนำว่าอย่าไปเสียเวลาเสียเงินกับหนุ่มนักร้องคาเฟ่เลย เปลืองมาก มา 'ออฟ' ผู้ชายขายตัวตามบาร์ไปเลยจะดีกว่า ถูกกว่า ง่ายกว่า และได้ทุกอย่างที่อยากได้ด้วย เธอก็เชื่อเพื่อน จึงไป 'ออฟ' หรือเช่าผู้ชายขายตัวตามบาร์ไปหาความสำราญส่วนตัวเป็นประจำ

จากใจที่ไม่คิดจะรักหรือผูกพันผู้ชายคนนี้ แต่อยากทำเพียงเพื่อได้ระบายอารมณ์และได้รู้สึกว่าตัวเองมีค่าบ้างที่หาผู้ชายมาบริการได้ หาเงินมาจ่ายค่าบริการได้ และผู้ชาย (เพศพ่อ) ต้องยอมสยบเธอเพราะอำนาจเงินในมือ เหมือนเป็นการแก้แค้นเพศพ่อด้วย

เหตุการณ์ดำเนินมาหลายปี ด้วยใจที่มีหนามและเจ็บปวดเพราะขาดความรักอยู่ จึงทำให้เธอเป็นคนอ่อนไหวง่าย ใจอ่อนง่าย เธอเริ่มสงสารหนุ่มขายตัวคนนี้มากขึ้น เห็นใจเขามากขึ้น จึงเริ่มมีใจให้และรู้สึกทุกข์ทรมานใจทุกครั้งที่คิดถึงเขา และคิดว่าเขาไม่ได้รักเธอ

เธอพยายามปฏิเสธตัวเองว่าไม่ได้รักหนุ่มคนนั้น เพราะหนุ่มคนนั้นเขาก็มีเมียมีลูกที่ต้องเลี้ยงดูอยู่แล้ว แต่ดูเหมือนฝ่ายชายจะสังเกตกิริยาอาการและอารมณ์ของเธอได้ดี เขาจึงเริ่มเล่นตัว ต่อว่าบ้าง ทำเป็นไม่รับโทรศัพท์บ้าง เรียกร้องเงินทองมากขึ้น อ้างว่ามีความจำเป็นต่างๆมากมาย เธอก็จ่ายเงินมากขึ้น แต่ผลที่ได้รับมีแต่ทุกข์ใจทุกครั้งที่พบเขา เพราะเขาจะต่อว่าเธออย่างนั้นอย่างนี้ตลอด ความสัมพันธ์ทางกายก็มีน้อยลง แต่เธอให้ความสัมพันธ์ทางใจกับเขามากขึ้นตามจำนวนเงินที่จ่ายมากขึ้น

เธอเล่าว่า แค่เพียงคิดว่าไปหลงรักผู้ชายคนนี้ เธอก็อับอายมาก นึกถึงคำปรามาสของพ่อและคำดูถูกของพี่น้อง ยิ่งเวลาเธอต้องไปไหนกับหนุ่มคนนี้ เธอยิ่งหมดความสุขเพราะกลัวคนจะเห็น ต้องหลบๆซ่อนๆ ไม่ภาคภูมิใจในตัวเอง ไม่ภูมิใจผู้ชาย จะเอามาเป็นคู่ครองหรือสามีก็ไม่ได้เพราะเขามีลูกเมียแล้ว และเขาก็ไม่ได้อยากได้เธอเป็นภรรยา จะดำรงความเป็นคู่ใคร่ที่จ่ายเงินเป็นค่าจ้างก็เป็นไม่ได้อย่างเก่า เพราะเธอไปหลงรักเทใจให้เขาเสียแล้ว จึงเกิดความหึงหวง ไม่สบายใจทุกครั้งที่พบกันไม่เหมือนครั้งก่อนๆ

จะเลิกก็เลิกไม่ได้ จะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยหลังก็ไม่ได้ จนถึงวันหนึ่งที่เธอกลุ้มใจมากจึงกินยานอนหลับเข้าไปเป็นจำนวนมาก หวังจะให้ตาย แต่ก็ไม่ตาย

เธอนึกถึงผมได้ เพราะเป็นแฟนคอลัมน์กันมานาน จึงโทรถาม ๑๑๓๓ และมาปรึกษาที่คลินิก เมื่อได้พูดคุยกันแล้วตกลงว่าเธอจะเลิกคบเลิกสนใจผู้ชายคนนั้นเพราะไม่เหมาะสมด้วยประการทั้งปวง ยิ่งคบไปนานเท่าไรก็ยิ่งไปกระทบหนามชีวิตที่จะทิ่มแทงจิตใจให้เจ็บปวดมากขึ้น ผมบอกว่าธอไม่ได้รักผู้ชายคนนั้นหรอก เป็นแต่เพียงเธออยากได้รับความสนใจจากเขา อยากแข่งขันกับภรรยาของเขาว่าเธอมีความสามารถครองใจผู้ชายคนนี้ได้

แม้จะรู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่คู่ควรที่จะเป็นคู่ครอง แต่เธอก็ยังคบอยู่ เป็นเพราะเธอประมาณความมีค่าของตัวเองว่าต่ำต้อย (ตามคำด่าว่าของพ่อและคำประณามของพี่น้องตอนเด็กๆ) เธอจึงไม่กล้าคบคนดีๆ เพราะคิดว่าเขาคงไม่คบเธอ และพาตัวไปคบคนต่ำต้อยเพราะคิดว่าเขาน่าจะคบกับเธอได้

การที่ผู้ชายจะเอานางคณิกา (ผู้หญิงขายบริการทางเพศ) มาเป็นภรรยานั้นสังคมก็ยังรับได้ยาก ตัวเขาก็รับได้ยาก ยิ่งเธอเป็นผู้หญิงจะนำเอาผู้ชายขายบริการทางเพศมาเป็นสามีนั้นยิ่งยากหนักหนาเข้าไปอีก เพราะเขาก็คงมีบาดแผลในใจเหวอะหวะเช่นเดียวกัน ที่ต้องทำงานเช่นนี้เพื่อเงินทอง คงรักคนอื่นๆได้ยาก และรักตัวเองลำบาก อาจจะไม่เชื่อถือมนุษย์และมองมนุษย์ทั่วๆไปไม่ดีนัก ซึ่งเป็นผลของบาดแผลทางใจในอดีต

การจะรักษาเยียวยาให้เขาหายจากบาดแผลในใจนั้นก็ทำได้ยาก เธอตกลงรับการรักษาโดยการทำจิตบำบัด เพื่อรักษาบาดแผลทางใจในอดีต เพื่อให้รู้จักคุณค่าของตัวเองตามความเป็นจริงได้ มีวิจารณญาณในการรู้จักเลือกได้มากขึ้น พร้อมจะมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันที่สามารถมองเห็นความมีค่าตามความเป็นจริงของตัวเองได้ และมีความหวังที่ดีๆในอนาคตได้

เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดกับเธอผู้นี้คนเดียวหรอก ผมเคยพบผู้หญิงอีกหลายๆคนที่มีการศึกษาดี มีการงานดี ร่ำรวย ที่มีพฤติกรรมเช่นนี้จากแรงผลักดันของความเจ็บปวดของบาดแผลชีวิตในจิตใต้สำนึก และอยากจะเอาชนะคนบางคนในอดีต อยากพิสูจน์ตัวเองแบบผิดๆ บางคนสูญเสียโอกาสดีๆในชีวิตไปมากมาย

บาดแผลชีวิตในอดีตนั้นมีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพและการตัดสินใจในปัจจุบันของทุกคน คนรุ่นใหม่จึงต้องพยายามล้างและรักษาบาดแผลชีวิตให้หมดไปให้ได้ด้วยตัวเองทุกๆวัน ถ้าทำไม่ได้ก็ต้องปรึกษาผู้รู้ช่วยแนะนำวิถีทาง เพื่อจะได้ไม่ตัดสินใจผิดพลาดตลอดชีวิต