อย่ารัก คนที่เราเกลียด
posted on 09 Mar 2007 11:24 by deltadrive in Psychology
จากคอลัมน์ "Inside ชีวิต" หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายสัปดาห์
ผู้เขียน - ศ.ดร.นพ.วิทยา นาควัชระ
อย่ารัก คนที่เราเกลียด
มนุษย์ส่วนใหญ่แสวงหาและอยากได้ คนรัก...คู่รัก
ละครหรือหนังเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ จึงครองใจคนดูได้ตลอดมาและตลอดไป เพราะเป็นสื่อให้คนชมได้จินตนาการตามเรื่องราวของความรักไปด้วย บางคนดูไปก็นึกถึงคนรักเก่า หรือนึกถึงคนรักที่ตนเองอยากได้ ซึ่งคล้าย ๆ กับตัวเอกในหนังละครเหล่านั้น
...บางคนแสวงหาคู่รักทั้งชาติก็ยังหาไม่ได้...
...บางคนได้มาแล้วก็คบกันไม่นาน ต้องจากจางกันไป...
สาเหตุใหญ่ที่ต้องจากกัน ก็คือ... เรามักจะคิดว่า เขาไม่รักเราจริง หรือรักเราไม่มากพอ
ผมอยากจะบอกว่า อย่าไปทดสอบคนรักเลยว่าเขาจะรักเรามากแค่ไหน เพราะผลที่ออกมามักจะได้ว่า เขารักเราน้อยกว่าที่ควรจะเป็นทั้งนั้น เพราะมนุษย์เอาตัวเองเป็นมาตรฐาน เวลาพูดถึงความรักของคนที่เขารักเรา เรามักนึกถึงความรักที่ตัวเรามีต่อตัวเอง จึงทำให้ปริมาณความรักของคนอื่นที่มีต่อเรานั้นแลดูน้อยไป เราจึงไม่ชอบ
...จำไว้เถิดว่า...คนที่รักเรามากที่สุดก็คือ ตัวเราเอง...
อย่าหวังว่าจะมีใครมารักเรามากที่สุด หรือรักเรามากกว่าที่เรารักตัวเองเลย ไม่มีหรอก
แต่มีคนอีกเป็นจำนวนมากที่ไม่รักตัวเอง และเกลียดตัวเอง เพราะมีปมด้อยในใจ มีบาดแผลลึกในใจ หรือมีความเชื่อว่าไม่มีใครรักเขา รวมทั้งพ่อแม่ จึงทำให้คิดไปว่าตัวเองเป็นคนไม่ดีพอ ไม่น่ารัก จึงพลอยไม่รักตัวเองไปด้วย พวกนี้จะไม่มีความสุข มีความต้องการความรักจากคนอื่นชนิดได้มาเท่าไรก็ไม่เคยพอ เหมือนบ่อน้ำก้นรั่วที่ใส่น้ำเท่าไรก็ไม่เคยเต็ม
เขาพยายามทำตัวให้น่ารัก แต่งตัวสวย พูดเพราะ เอาใจและดูแลผู้คนอื่น ๆ เพื่อให้ได้ความรักจากคนเหล่านั้น แต่เขาจะไม่มีความสุขเลยเมื่อเขาคิดว่า คนที่เขาดีด้วยนั้น ไม่ได้รักเขามากเท่าที่เขาคาดหวังไว้ บางคนเลยทำตัวให้น่าเกลียด ต่อต้านสังคม ทำผิดกฎหมาย ติดเหล้า ติดยา มั่วเซ็กซ์ ทอดทิ้งอนาคตตัวเอง เพื่อประชดชีวิตที่คิดว่าไม่มีคนรักเขา ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของสังคมทุกวันนี้
ตกลงตัวเอกในเรื่องความรักจึงมี 2 คนคือ
1. ตัวเราเอง
และ 2.ใครอีกสักคนที่จะมาเป็นคนรัก
เรื่องการรักตัวเองนั้น เราต้องหัดรักตัวเองให้ได้ตามความเป็นจริง แล้วเราจะไม่ทรมานจากการต้องการความรักที่มากมายจากคนอื่น ซึ่งไม่มีวันได้พอ
ส่วนเรื่องการจะรักใครสักคนนั้น จงรักคนที่เรารักเถิด เพราะเขาจะทำให้เรามีความสุข
ถ้ามีบุพเพสันนิวาสร่วมกัน เคยทำกุศลกรรมร่วมกัน เขาอาจจะรักเราตอบ กลายเป็นเราได้รักคนที่เรารักเขาและเขารักเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ถ้าคนที่เรารักเขา แต่เขาไม่รักเรา ก็จงเลิกเสีย อย่าไปใส่ใจให้เสียเวลา
ถ้าเราดื้อรักคนที่เขาไม่รักเราต่อไป เราอาจจะเกลียดเขา ที่เขาไม่รักเรา
และเราจะกลายเป็น คนที่รักคนที่เราเกลียด ซึ่งต่อไปจะทำให้เราเกลียดตัวเราเองด้วย
ซึ่งจะกลายเป็นบาดแผลในใจร่วมกับแผลเดิม ๆ ในใจ ทำให้โหยหาความรักที่มากมายต่อไปอย่างไม่เคยพอ และยังเพิ่มความเกลียดตัวเอง ทอดทิ้งตัวเองมากขึ้นด้วย
อย่าทำเลย...ทุกข์ทรมานเปล่า ๆ
ผู้เขียน - ศ.ดร.นพ.วิทยา นาควัชระ
อย่ารัก คนที่เราเกลียด
มนุษย์ส่วนใหญ่แสวงหาและอยากได้ คนรัก...คู่รัก
ละครหรือหนังเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ จึงครองใจคนดูได้ตลอดมาและตลอดไป เพราะเป็นสื่อให้คนชมได้จินตนาการตามเรื่องราวของความรักไปด้วย บางคนดูไปก็นึกถึงคนรักเก่า หรือนึกถึงคนรักที่ตนเองอยากได้ ซึ่งคล้าย ๆ กับตัวเอกในหนังละครเหล่านั้น
...บางคนแสวงหาคู่รักทั้งชาติก็ยังหาไม่ได้...
...บางคนได้มาแล้วก็คบกันไม่นาน ต้องจากจางกันไป...
สาเหตุใหญ่ที่ต้องจากกัน ก็คือ... เรามักจะคิดว่า เขาไม่รักเราจริง หรือรักเราไม่มากพอ
ผมอยากจะบอกว่า อย่าไปทดสอบคนรักเลยว่าเขาจะรักเรามากแค่ไหน เพราะผลที่ออกมามักจะได้ว่า เขารักเราน้อยกว่าที่ควรจะเป็นทั้งนั้น เพราะมนุษย์เอาตัวเองเป็นมาตรฐาน เวลาพูดถึงความรักของคนที่เขารักเรา เรามักนึกถึงความรักที่ตัวเรามีต่อตัวเอง จึงทำให้ปริมาณความรักของคนอื่นที่มีต่อเรานั้นแลดูน้อยไป เราจึงไม่ชอบ
...จำไว้เถิดว่า...คนที่รักเรามากที่สุดก็คือ ตัวเราเอง...
อย่าหวังว่าจะมีใครมารักเรามากที่สุด หรือรักเรามากกว่าที่เรารักตัวเองเลย ไม่มีหรอก
แต่มีคนอีกเป็นจำนวนมากที่ไม่รักตัวเอง และเกลียดตัวเอง เพราะมีปมด้อยในใจ มีบาดแผลลึกในใจ หรือมีความเชื่อว่าไม่มีใครรักเขา รวมทั้งพ่อแม่ จึงทำให้คิดไปว่าตัวเองเป็นคนไม่ดีพอ ไม่น่ารัก จึงพลอยไม่รักตัวเองไปด้วย พวกนี้จะไม่มีความสุข มีความต้องการความรักจากคนอื่นชนิดได้มาเท่าไรก็ไม่เคยพอ เหมือนบ่อน้ำก้นรั่วที่ใส่น้ำเท่าไรก็ไม่เคยเต็ม
เขาพยายามทำตัวให้น่ารัก แต่งตัวสวย พูดเพราะ เอาใจและดูแลผู้คนอื่น ๆ เพื่อให้ได้ความรักจากคนเหล่านั้น แต่เขาจะไม่มีความสุขเลยเมื่อเขาคิดว่า คนที่เขาดีด้วยนั้น ไม่ได้รักเขามากเท่าที่เขาคาดหวังไว้ บางคนเลยทำตัวให้น่าเกลียด ต่อต้านสังคม ทำผิดกฎหมาย ติดเหล้า ติดยา มั่วเซ็กซ์ ทอดทิ้งอนาคตตัวเอง เพื่อประชดชีวิตที่คิดว่าไม่มีคนรักเขา ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของสังคมทุกวันนี้
ตกลงตัวเอกในเรื่องความรักจึงมี 2 คนคือ
1. ตัวเราเอง
และ 2.ใครอีกสักคนที่จะมาเป็นคนรัก
เรื่องการรักตัวเองนั้น เราต้องหัดรักตัวเองให้ได้ตามความเป็นจริง แล้วเราจะไม่ทรมานจากการต้องการความรักที่มากมายจากคนอื่น ซึ่งไม่มีวันได้พอ
ส่วนเรื่องการจะรักใครสักคนนั้น จงรักคนที่เรารักเถิด เพราะเขาจะทำให้เรามีความสุข
ถ้ามีบุพเพสันนิวาสร่วมกัน เคยทำกุศลกรรมร่วมกัน เขาอาจจะรักเราตอบ กลายเป็นเราได้รักคนที่เรารักเขาและเขารักเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ถ้าคนที่เรารักเขา แต่เขาไม่รักเรา ก็จงเลิกเสีย อย่าไปใส่ใจให้เสียเวลา
ถ้าเราดื้อรักคนที่เขาไม่รักเราต่อไป เราอาจจะเกลียดเขา ที่เขาไม่รักเรา
และเราจะกลายเป็น คนที่รักคนที่เราเกลียด ซึ่งต่อไปจะทำให้เราเกลียดตัวเราเองด้วย
ซึ่งจะกลายเป็นบาดแผลในใจร่วมกับแผลเดิม ๆ ในใจ ทำให้โหยหาความรักที่มากมายต่อไปอย่างไม่เคยพอ และยังเพิ่มความเกลียดตัวเอง ทอดทิ้งตัวเองมากขึ้นด้วย
อย่าทำเลย...ทุกข์ทรมานเปล่า ๆ
| A Little Pain : OLIVIA inspi' REIRA (TRAPNEST) |
Tags: psychology1 Comments





แค่ความรักห้ามใจกันยากเนอะว่ามะ
#1 By wee on 2007-03-09 11:30