จากคอลัมน์ "Inside ชีวิต" หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายสัปดาห์
ผู้เขียน - ศ.ดร.นพ.วิทยา นาควัชระ


รอคอย สักวันหนึ่ง...ซึ่งไม่มี


มีหลายๆ คนกำลังรอคอยว่า เมื่อวันหนึ่งมาถึง ในวันนั้นเขาจะได้ทำบางสิ่งบางอย่างให้สมใจ...หรือสะใจสักที

สิ่งที่อยากทำนั้นมีตั้งแต่เรื่องง่ายๆ ไปจนถึงเรื่องยากๆ เช่น

บางคนซื้อเสื้อผ้ามาเตรียมไว้ว่าจะได้ใช้ในเวลาพิเศษ ไปเดินซื้อของทีไรก็มองหาชุดพิเศษ ซื้อเก็บไว้เพื่อวันพิเศษกับคนพิเศษ เขาเล่าให้ฟังว่าซื้อชุดพิเศษเก็บไว้ 10 กว่าชุดแล้ว ยังไม่ได้ใส่สักที เพราะยังไม่มีโอกาสพิเศษจริงๆ ให้ได้สักที สรีระรูปร่างก็เปลี่ยนไป ความทันสมัยของชุดเหล่านั้นก็ลดลง ตกลงขณะนี้เขาใช้ไม่ได้แล้ว ต้องบริจาคให้องค์กรการกุศลไป

บางคนรอคอยความรักและคนรัก หวังว่าคงจะมีสักวันที่จะได้พบคนรักและความรักอย่างที่หวังไว้ บางคนยังไม่เคยมีคนรักมาก่อนเลย บางคนมีมาแล้ว แต่เลิกร้างกันไป เขารอมานานแสนนานยังไม่พบสักที ที่พบมาก็แลดูเหมือนจะใช่ตอนแรกๆ ต่อๆ ไปก็ไม่ใช่แล้ว บอกเลิกกันไปหลายราย แล้วก็แสวงหาและรอคอย...ต่อไป

บางคนรอคอยเรื่องวุฒิการศึกษา อยากจบปริญญาตรี โท หรือเอกเสียก่อน แล้วจึงจะทำนั่นทำนี่ ก็ยังไม่จบเสียที เลยยังไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำจริงๆ สักที

บางคนรอคอยตำแหน่งหน้าที่การงาน สภาพการเงิน หรือรอคอยเหตุการณ์บังเอิญชนิดดีๆ เช่น การถูกหวยล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง ก็ยังไม่ได้สักที


ดูๆ แล้วคำว่า "รอคอย" นี้ จะว่าดีก็ดี จะว่าไม่ดีก็ไม่ดี

ถ้ารอคอยลมๆ แล้งๆ เพ้อฝันไปวันหนึ่งๆ ไม่ดีแน่ เหมือนคนขาดแรงบันดาลใจ และไม่ลงมือทำสิ่งใดให้เกิดประโยชน์ แต่ถ้าหากมีเป้าหมายชีวิตแล้วตั้งใจ อดทน รอคอย และลงมือทำกิจกรรมเพื่อให้ได้ในสิ่งที่อดทนรอคอยไปด้วยนั้น เป็นสิ่งดี

ถ้าจะรอคอยวันพิเศษ หรือจะรอคอยความรักและคนรัก ก็อย่าตั้งมาตรฐานว่าคนรักหรือวันพิเศษนั้นต้องมีคุณภาพเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ หรือมีคุณค่าเกินกว่าชีวิตตัวเอง จะหาไม่ได้ และทุกข์ใจตลอดไป จงลดดีกรีของความคาดหวังและเพ้อฝันลงบ้าง ก็จะได้สัมผัสความรักและวันพิเศษในรูปแบบและปริมาณต่างๆ กันได้


ในการดำเนินชีวิตของคนเรานั้น มีทั้งความฝัน เพ้อฝัน เหตุผล ความจริง ความเป็นไปได้ สติ ปัญญา อุดมการณ์ ฯลฯ ปะปนกันไป คนบางคนจะมีลักษณะใช้อารมณ์มาก ก็จะเพ้อฝันและรอคอยไปได้เรื่อยๆ ผิดหวังมากๆ กับตนเอง และมักไม่ลงมือทำอะไรจริงๆ จังๆ สักที

คนบางคนมีเหตุผล มีปัญญามองเห็นสิ่งใดเป็นความจริงและเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนก็จะไม่รอคอยสิ่งใด แต่จะทำวันนี้ให้ดีที่สุด ถ้าวันพรุ่งนี้ก็จะเป็นอย่างไรก็ให้เป็นเรื่องของอนาคตที่จะจัดการตัวของมันเอง ซึ่งก็คงหนีไม่พ้นความเป็นอนิจจังและอนัตตานั่นแหละ


พวกที่ใช้อารมณ์ในการดำเนินชีวิตมากๆ นี้ มักจะเพ้อฝัน อ่อนแอ อ่อนโยน ไม่ค่อยมีวินัย ผลงานไม่มาก

พวกที่ใช้เหตุผลในการดำเนินชีวิตมากๆ นี้ มักจะเป็นคนเอาจริงเอาจัง มีผลงานมาก มักกระด้าง ไม่ค่อยอ่อนโยน


แต่ถ้ามี "สติ" มาเป็นตัวช่วยลดอารมณ์และเหตุผลลง เขาจะเลือกปรับชีวิตให้มีความสมดุลและดำเนินชีวิตไปได้ดีขึ้น โดยทำวันนี้ให้ดีที่สุด เลือกทำในสิ่งที่ทำได้ ให้กำลังใจตัวเองในแต่ละวัน ปิดฉากอดีตในแต่ละวัน ไม่รอคอยพรุ่งนี้ แต่จะหวังว่าพรุ่งนี้จะดีขึ้น โดยพร้อมจะยอมรับผลที่จะเกิดขึ้นว่าไม่แน่นอน ได้แค่ไหนก็แค่นั้น และมีความหวังต่อไป อยู่ต่อไป โดยทำแต่ละวันให้ดีที่สุดร่วมกับการทำความดีมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรมและการทำความดีให้มากขึ้น

แล้วการรอคอย สักวันหนึ่ง...ก็จะไม่ทุกข์มาก ไม่ว่าจะมีจริงหรือไม่ก็ตาม

คุณเห็นด้วยไหมครับ?

--------------------------------------------------------------------------



20,000 Hits แล้วจ้า ขอบคุณทุกๆคนที่แวะเวียนเข้ามาด้วยนะคร้าบ ^/|\^

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เป็นบทคงามที่ยอกเยี่ยมมากเลยเจ้าค่ะ



ปล. ยินดีกะฮิตด้วยเน้อ

#1 By nickie on 2007-03-20 10:34

ถ้าครบ 20000 hit เจ้าของบล็อคต้องวาดรูป
20000 hit ด้วยจิ คิคิ

ปล.อ่านแล้วนึกถึงอารายเก่าๆ
ปปล.ป๋มมะชอบการรอคอยง้าฟ ><
ปปปล.ยินดีด้วยน้าง้าฟ 20000 แล้ว

#2 By cupid (125.26.37.162) on 2007-03-22 00:50