Let's fight if you want to be a soldyer.

เราก็เป็นคนนึงที่ชอบจับผิด (?) อ่ะ แต่แบบว่าไม่ได้ตั้งใจนะ ทำไมไม่รู้ ชอบมีความผิดพลาดของคนอื่นเข้ามาอยู่ในสายตาทุกที แต่ก็พยายามจะปล่อยมันผ่านไป ไม่คิดอะไรต่อ เว้นแต่อะไรที่คาดว่าจะมีผลกระทบต่อตัวเองถึงจะพูดออกมา ไม่งั้นก็เตรียมตัวรับมือระยะยาววววววว

บางครั้งนะ คนเราก็เคยมีประสบการณ์ที่ว่า...มองโลกในแง่ดีแล้วมันดันเจอเรื่องที่เลวร้าย มันก็เป็นเรื่องปกตินะ ที่ว่าเราเกิดมาย่อมที่จะต้องเจอทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดี
แต่ทีนี้...คนที่เจอมามันฝังใจ...เพราะงั้นแล้ว...ต่อไปเวลาเจอเรื่องหรือเหตุการณ์อะไรก็ย่อมที่จะมองในแง่ร้ายไว้ก่อน เพราะว่ากลัวว่าตัวเองจะเจ็บ
ถ้าจะพูดแล้วมันก็ไม่ผิดไม่ใช่เหรอที่เราจะคิดงั้น
แต่ก็นะ มันดันผิดตรงที่ว่าคนส่วนมากในสังคมโดน-สื่อ-ประโคมเรื่องร้ายให้รับรู้มากเกินไป เลยมองไรที่เป็นแง่ร้ายไว้ก่อน
อย่างข่าวแท็กซี่ช่วยคน ช่วยจริงๆ ก็หน้าหลังสุด ข่าวฆ่ากันขึ้นหน้า 1 แถมรูปอีก นี่ละต้อนเหตุความพินาศเลย
บางทีเรายังคิดนะว่า...ให้มันพังๆ ไปซะ แล้วสร้างใหม่ดีกว่า อาจใช้เวลานาน แต่ก็ปลูกฝังกันใหม่ไง เหอๆๆ รุนแรงไปไหม?

เป็นความจริงในสังคมที่หนีไม่พ้น

เป็นความจริงอย่างยิ่ง ไม่อาจไม่เห็นด้วยไม่ได้เลย

แต่ขอขำหน่อยได้มั๊ยที่บทความนี้อยู่ในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ

เห็นด้วยกับทุกข้อที่กล่าวมา บางทีคนเราก็มีความต้องการในใจมากอย่างคาดไม่ถึง