Let's fight if you want to be a soldyer.

...รอยเลือดสีแดงที่หยดเป็นทางบนพื้นถนนที่มีแต่น้ำขัง ไม่เป็นที่สังเกตของคนที่เดินผ่านไปมา...

ฉันยังคงเดินต่อไปบนตรอกเล็กๆแห่งหนึ่งในย่านใจกลางเมือง ตรอกที่ขึ้นชื่อว่ามีเทศกาลสงกรานต์ที่ครึกครื้นแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ รุนแรงและอันตรายที่สุดแห่งหนึ่งเช่นกัน

ของเหลวสีแดงที่ไหลลงมาตามขา ไม่เป็นที่สังเกตของผู้คนแต่อย่างใด ด้วยจำนวนคนที่แออัดเบียดเสียดจนเรียกได้ว่าถ้าก้มลงมองก็ไม่สามารถมองเห็นพื้นถนนได้เลย

อากาศที่ร้อนอบอ้าวโดยแสงแดด เมื่อมาเจอกับความเย็นฉ่ำของสายน้ำที่ถูกทำให้เย็นเฉียบด้วยก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่สาดใส่ตัว ก็ทำให้ฉันรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวและหัวที่ปวดอยู่แต่เดิมก็มีอาการแย่ลงมากกว่าเก่า

ถึงกระนั้น แม้ว่าจะโดนสาดน้ำใส่อยู่เรื่อยๆ แต่ฉันกลับอยากโดนสาดน้ำใส่มากกว่านี้ ให้มากพอจะกลบลบเลือนรอยเลือดไปได้หมด



...ผู้ชายเฮงซวยคนนั้น...



เขา... ไม่ใช่สิ "มัน" ทำให้ฉันต้องมีสภาพเช่นนี้ ผู้ชายเห็นแก่ตัว เฮงซวย วันๆเอาแต่นอนอยู่ในห้อง ดูทีวี เล่นเกมคอมพิวเตอร์ กอดรัดและสอดใส่เข้ามาในกายฉัน แล้วก็กิน เล่นเกม กอดรัดสอดใส่ กิน...


...วนเวียนอยู่แค่นี้...


ไม่เคยสนใจฉันหรอกว่าฉันเป็นเช่นไร รู้สึกอย่างไร เจ็บปวดแค่ไหน "มัน" ไม่เคยรับรู้หรอกว่าความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งที่กลับมาถึงห้องของตัวเองแล้วพบว่าผู้ชายที่ตนรักนั้นกำลังนอนกกกอดกับหญิงอื่นอย่างมีความสุข มันน่าเจ็บช้ำเพียงใด

และที่น่าเจ็บช้ำยิ่งกว่านั้น... ในท้องของหญิงเจ้าของห้อง มีพยานรักตัวน้อยๆที่รอคอยวันที่จะได้ออกมาดูโลกใบนี้ที่แสนโสมม



ในวันนั้น เราทั้งคู่ต่างนั่งคุยกันคนละฝั่งของโต๊ะกินข้าวภายในห้องเช่าราคาถูกๆของตึกแถวย่านตรอกข้าวสาร เราทะเลาะกันอย่างรุนแรงถึงเรื่องที่เขามีผู้หญิงคนอื่นนอกจากฉัน และเมื่อความอดทนถึงขีดสุด เพื่อยุติความเจ็บปวดรวดร้าวทุกอย่างที่ฉันต้องเจอ ฉันจึงตัดสินใจเอ่ยปากออกมา


"เราเลิกกันเถอะ"


เพียงเท่านั้น ทั้งหมัดและเท้าก็ระดมใส่ร่างฉันอย่างหนักหน่วงรุนแรงจนสะบักสะบอม

ฉันพยายามหนีเขาไปทางครัว และหยิบฉวยสิ่งที่พอจะเป็นอาวุธสู้กับเขาได้
ก็พอดีที่มือฉันคว้าเอามีดขึ้นมาได้หนึ่งเล่ม จึงจับให้กระชับมั่น ร้องบอกว่าเขาอย่าเข้ามาในครัว ไม่เช่นนั้นฉันจะแทงเขาทันที


...แต่ขาซ้ายของเขาก็ก้าวเข้ามาในครัวแทบจะทันทีที่ฉันพูดจบ...


เหตุการณ์ผ่านไปเร็วมาก เร็วจนแทบจับต้นชนปลายไม่ถูก


...ฉันพุ่งตัวออกไปหาเขาพร้อมมีดที่หันปลายแหลมเข้าหาเขา...


...เราทั้งคู่ล้มลง...







...ของเหลวสีแดงฉานหยดลงสู่พื้น...




...เลือดจำนวนมากไหลทะลักไหลออกมาทางหว่างขาของฉัน พร้อมกับความเจ็บปวดแสนสาหัส...

ผู้ชายคนนั้นมีอาการมึนงงเพราะหัวกระแทกพื้นอย่างจัง ฉันรีบยันตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและออกจากห้องพักของเรามาเพื่อหนีจากกำปั้นและฝ่าเท้าที่จะตามมาหากฉันยังคงนอนโอ้เอ้อยู่



โชคไม่ดีที่หอพักของเราอยู่ตรงกลางตรอกพอดี... ฉันเดินไปตามตรอก เป้าหมายคือร้านสะดวกซื้อที่อยู่หน้าตรอก หยดเลือดไหลออกมาตามขาของฉันและไหลลงสู่พื้นเป็นทาง แต่ก็โดนสายน้ำที่สาดใส่ผู้คนชะล้างออกไปจนหมด

อาการปวดมวนช่องท้องทำให้ฉันรู้สึกทรมาน ยิ่งเจอกับอากาศที่ร้อนและสายน้ำที่เย็นเฉียบสาดใส่ก็ทำให้แทบเป็นลมเพราะปรับตัวไม่ทัน



ในที่สุดฉันก็ประคองตัวเองมาจนถึงร้านสะดวกซื้อ ฉันเปิดประตูเข้าไป เดินตรงไปหยิบผ้าอนามัยมาหนึ่งห่อ

...แย่จริง ทำไมประจำเดือนต้องมาวันนี้ด้วยนะ ผ้าอนามัยที่หอพักก็หมด ทำให้ฉันต้องเดินออกมาซื้อถึงหน้าตรอกแบบนี้ แล้วฉันจะหาห้องน้ำไปใส่ผ้าอนามัยที่ไหนดี กลับไปที่หอพักฉันก็โดนเขาฆ่าเอาแน่ๆ...





------------------------------------------------------------





...รอยเลือดสีแดงที่หยดเป็นทางบนพื้นถนนที่มีแต่น้ำขัง ไม่เป็นที่สังเกตของคนที่เดินผ่านไปมาแม้แต่นิด...


ผู้ชายคนหนึ่งเดินโงนเงนตรงไปยังหน้าตรอกเพื่อหารถไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเลือดมากมายไหลทะลักออกมาทางแผลที่มีมีดด้ามยาวปักลึกจนมิดด้ามตรงท้องของเขา

อากาศที่ร้อนอบอ้าวเมื่อมาเจอกับสายน้ำที่เย็นเยือก ทำให้เขารู้สึกแย่ลงกว่าเดิม

เขาพยายามเดินเบียดฝูงชนออกไปโดยไว... แต่ขาของเขากลับไม่มีเรี่ยวแรงที่จะก้าวเดินไปได้ต่อ เขาทรุดตัวลงท่ามกลางฝูงชนพร้อมกับเสียงหวีดร้อง...


...เลือดที่ไหลออกมาจากร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่ล้มนอนขาดใจตายอยู่กับพื้นถนนกลายเป็นจุดสนใจของคนที่เดินผ่านไปมา...






--------------------------------------------------------------------

สวัสดีปีใหม่ไทยกันด้วยฟิคชั่นที่เขียนไว้นานแล้วและเอามาเพิ่มเติมนิดหน่อยครับ