สยองขวัญรับ Halloween : ผีฝาหม้อ
posted on 31 Oct 2007 23:31 by deltadrive in Diary
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นกับน้องสาว และตัวผม...
กลางดึกคืนฤดูร้อนคืนหนึ่ง...
น้องสาวผมนั่งดูโทรทัศน์อยู่ข้างล่าง พลางทำการบ้านไปด้วย
รายการโทรทัศน์ที่ดูอยู่ก็เอาหนังผีมาฉาย...
เป็นผีที่ก่อนจะออกมาหลอกหลอนคน มักจะทำเสียงดังให้คนสะดุ้งเล่นเป็นพักๆ
หลังจากที่ผีในโทรทัศน์ทำเสียงดังให้คนตกใจเล่นสองสามครั้ง ก็ตัดเข้าโฆษณา...
เรื่องราวมันเริ่มต้นจากตรงนี้ล่ะ...
ที่บ้านผมเนี่ย ชั้นล่างจะเป็นห้องรับแขก + ห้องดูทีวี และมีทางเดินเชื่อมไปยังห้องครัวที่อยู่ติดๆกันได้ ดึกๆแล้ว ที่บ้านผมก็จะปิดไฟห้องครัวเอาไว้เพื่อประหยัดค่าไฟ จะใช้เมื่อไหร่ก็ค่อยเปิด แล้วแถวๆบ้านผมอยู่ชานเมือง ตกดึกเข้าจำนวนรถราหรือผู้คนที่เดินผ่านสัญจรไปมาก็น้อยลงมาก นานๆถึงจะมีคนหรือรถผ่านมาสักคัน
หลังจากที่ตัดเข้าโฆษณาได้สักสามโฆษณา... ในครัวบ้านผมเกิดเสียงดังโพล้งเพล้งขึ้นมา... น้องสาวสงสัยจึงลองเดินไปที่ครัว เปิดไฟ...
...ฝาหม้ออันหนึ่งหล่นลงมาจากโต๊ะทำกับข้าวที่วางฝาและหม้อแกงต่างๆไว้...
โต๊ะทำกับข้าวนี้จะอยู่ชิดกับผนังครัว วางพวกเครื่องปรุง หม้อหุงข้าว หม้อแกงต่างๆเอาไว้ โดยวางของเหล่านี้เกือบชิดกับผนังบ้าน น้องสาวผมยังไม่ได้เอะใจอะไรมาก จึงเดินไปหยิบฝาหม้อขึ้นมาวางไว้ที่โต๊ะเหมือนเดิม จากนั้นจึงเดินกลับขึ้นมา ปิดไฟห้องครัว แล้วนั่งดูหนังและทำการบ้านต่อ...
15 นาทีถัดมา... เสียงโพล้งเพล้งดังขึ้นมาจากครัวอีกครั้ง ขณะที่หนังผีก็เริ่มทวีความน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ น้องสาวผมก็เริ่มกลัวขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังใจดีสู้เสือ เปิดไฟในครัวแล้วชะโงกหน้าไปมองดู...
...ฝาหม้ออันเดิมหล่นลงมาบนพื้นอีกครั้ง!!! โดยปราศจากเงาคนทำหล่น!!!...
น้องสาวพยายามนึกเข้าข้างตัวเองว่ารอบแรกที่วางคงวางไว้หมิ่นเหม่ขอบโต๊ะจึงหล่นลงมาอีกครั้ง รอบนี้น้องสาวจึงวางฝาหม้อกลางโต๊ะเลย จากนั้นก็รีบปิดไฟแล้วกลับมานั่งทำการบ้านต่อด้วยจิตใจที่เริ่มหวาดกลัว...
เพียงไม่นาน... เสียงครืดคราดดังขึ้นมาจากในครัวบ้านผม... มันดังครืดคราดอยู่นาน สั้นบ้าง ยาวบ้าง ไม่เป็นที่แน่นอน... มันดังอยู่นานสักพัก ก่อนที่มันจะเงียบไป...
...โพล้งเพล้ง!!!...
มันดังขึ้นมาพร้อมๆกับจังหวะที่ผีในหนังโผล่ใบหน้าอันน่าสยดสยองออกมาหลอกหลอนคนในหนังพอดี... น้องสาวผมสะดุ้งสุดตัว รีบวิ่งขึ้นมาชั้นสองเรียกผมที่นั่งเล่นเกมอยู่ให้ลงไปดูในครัวเป็นเพื่อน ผมก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไร น้องสาวก็ไม่ได้บอกอะไรมากมาย ได้แต่คะยั้นคะยอให้ผมลงไปดูเป็นเพื่อน ผมเลยยอมลงไปกับมันด้วย...
ทันทีที่เปิดไฟครัว...
...ฝาหม้ออันเดิมหล่นลงมากลิ้งอยู่กับพื้นครัว!!!...
คราวนี้น้องสาวผมรีบหลบอยู่ด้านหลังผมทันที มือก็จับแขนผมเสียแน่นจนมือชื้นไปด้วยเหงื่อ
"ก็ไม่เห็นมีอะไรเลย แค่ฝาหม้อหล่นเท่านั้นเอง กลัวอะไรนักหนา" ผมบอกน้องสาว เดินไปหยิบฝาหม้อวางบนโต๊ะ แล้วเดินกลับขึ้นมาพร้อมกับน้อง แต่ไม่ได้ปิดไฟครัว
น้องสาวเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังอย่างตะกุกตะกัก ผมจึงตัดสินใจว่าจะลองแอบดูว่าทำไมฝาหม้อมันจึงหล่น... เราทั้งคู่จึงแอบอยู่ตรงมุมมืดของทางเดินไปห้องครัว เพื่อคอยจับตาดูสาเหตุที่ทำให้ฝาหม้อตกลงมาจากโต๊ะได้...
ผ่านไปสักพัก เสียงครืดคราด ก๊อกแก๊กดังขึ้นจากในครัว ผมชะโงกหน้าผ่านเงามืดแอบมองหาต้นเสียง และภาพที่ผมเห็นมันทำให้ผมแทบช็อค...
...มือเล็กๆมือหนึ่งยื่นออกมาจากทางด้านหลังของหม้อหุงข้าวและกำลังเขี่ยฝาหม้อ!!!...
มือและแขนข้างนั้นเล็กราวกับแขนของทารกอายุสักเดือนสองเดือนเท่านั้น...
ผมเกือบจะส่งเสียงร้องออกไปด้วยความตกใจ แต่ยังดีที่ตั้งสติทันและพยายามเรียกสติตัวเองกลับคืนมาทั้งหมด พลางทำใจดีสู้เสือค่อยๆแอบเข้าไปในครัวเรื่อยๆ โดยหวังว่าเจ้าของมือเล็กๆข้างนั้นจะไม่รู้สึกตัวเสียก่อน จนเมื่อเข้ามาใกล้หม้อหุงข้าว... ผมค่อยๆ ยื่นหน้าไปดูตรงช่องว่างระหว่างด้านหลังของหม้อหุงข้าวกับผนังบ้าน
...ร่างเล็กๆ เป็นเงาตะคุ่มๆ ขนาดประมาณมือผู้ใหญ่พนมมืออยู่ในระหว่างช่องว่างนั้น...
ผมเริ่มวิตกจริตตามน้องสาวไปอีกคน... เงาตะคุ่มๆนั้นคืออะไร... ด้านหลังหม้อหุงข้าวไม่น่าจะมีอะไรวางเอาไว้นี่นา... แล้วเจ้าเงานั้นมันคืออะไรกันแน่...
ไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังไงก็คงต้องขอรู้ให้ได้ว่าเจ้าเงานั้นคืออะไร ผมจึงให้น้องสาวส่งไม้เท้าที่อยู่ใกล้ๆกันมาให้ผมที เมื่อได้รับไม้เท้ามา ผมจึงค่อยๆยื่นไม้เท้าเข้าไปใกล้เจ้าเงาตะคุ่มนั้น...
...เมื่อไม้เท้าสัมผัสกับเงาตะคุ่ม มันก็กระโดดตัวลอยขึ้นสูง พลางส่งเสียงร้องดังลั่นจนผมและน้องสะดุ้งกันไปตามๆกัน...
...แง้ว...
ที่แท้ก็ลูกแมวที่เลี้ยงไว้มันแอบหลังหม้อหุงข้าวเขี่ยฝาหม้อเล่นนี่เอง...
/me เผ่นหนีออกจากบล็อคไปอย่างรวดเร็ว
#1 By K9 on 2007-10-31 23:53