Climate Change!!!

คำเตือน - บทความนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของเรื่อง ขออภัยหากทำให้เสียอรรถรสในการชมภาพยนตร์เรื่องนี้




เมื่อวานได้ไปดูรถไฟฟ้ามาหานะเธอกับครอบครัวมาครับ หนังไทยที่กำลังเป็นกระแสอยู่ในขณะนี้ ด้วยเนื้อเรื่องที่ดูจะเจาะลึกถึงแก่นของคนวัยทำงานที่กำลังมองหาใครสักคนจะมาเติมเต็มหัวใจให้สดชื่นสดใสจึงทำให้หนังเรื่องนี้ได้รับความนิยมถล่มทลายถึงกับทุบสถิติรายได้เปิดตัววันแรกพุ่งไปที่ 15 ล้านบาทอย่างไม่ยากเย็น

ตัวหนังบอกเล่าเรื่องราวของหญิงสาวนามเหมยลี่ที่เป็นตัวแทนสาวออฟฟิศวัย30 ต้นๆ ที่ไม่เคยมีประสบการณ์มีแฟนเลยสักครั้ง และต้องพบกับความเหงาที่เข้ามาเมื่อเพื่อนสาวของเธอต่างพากันแต่งงานไปจนหมด กลุ่มเพื่อนที่เคยใช้ชีวิตด้วยกันตลอดก็กลับต้องแยกย้ายกลับไปดูแลครอบครัว รวมทั้งเพื่อนซี้ปึ๊กอย่าง "เป็ด" ที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เรียนมาด้วยกัน ทำงานที่เดียวกัน แต่สุดท้ายเป็ดก็แต่งงานและจำเป็นต้องลาออกจากงานที่ทำอยู่ เหมยลี่จึงเหมือนเหลือตัวคนเดียว ยิ่งกว่านั้นเธอยังมีปัญหาในการทำงานจนยิ่งตอกย้ำความเดียวดายของเหมยลี่เข้าไปอีก

ถึงกระนั้นฟ้าก็ยังเมตตาส่งชายหนุ่มรูปงามนามชราภาพอย่าง "ลุง" ให้มาเจอกับเหมยลี่ในสภาพที่เมามายเละเทะ หลังจากนั้นหนังก็ดำเนินเรื่องไปในลักษณะของการที่เหมยลี่พยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะใจ "ลุง" ให้ได้ โดยมีน้องสาวข้างบ้านอย่าง "เพลิน" เป็นทั้งต้นแบบการจีบผู้ชาย และเป็นทั้งศัตรูหัวใจในสายตาของเหมยลี

ดูเหมือนหนังตั้งใจจะเล่นกับความรู้สึกเหงา โดดเดี่ยวของคนวัยทำงาน ซึ่งเป็นวัยที่พร้อมจะเริ่มต้นชีวิตคู่กับใครสักคนเป็นหัวใจของเรื่อง ตามด้วยวีรกรรมเปิ่นๆฮาๆ "บรรลัยมันเข้าไป" ของเหมยลี่ขณะพยายามพิชิตใจลุงให้ได้เป็นอันดับถัดมา แต่สำหรับผมกลับมองว่าหนังน่าจะให้ความสำคัญกับความเหงาให้มากกว่านี้อีกนิด เพราะเมื่อดูจบแล้วมีความรู้สึกว่าจุดไคลแมกซ์ของเรื่องมันยังไม่ถึงขั้นสุดสุดจนนำมาเป็นจุดสำคัญของเรื่องได้ (แต่สำหรับคนอื่น มันใช่)

คงเพราะความคาดหวังส่วนตัวครับเลยทำให้ดูแล้วไม่คิดว่าหนังเรื่องนี้จะเหงากินใจผมได้เท่าที่ควร ส่วนตัวคิดว่าน่าจะเล่นกับเรื่องความแตกต่างของเวลาใช้ชีวิตระหว่างพระ - นาง ให้มากกว่านี้เพื่อย้ำความเหงาให้มากขึ้น จุดสำคัญที่ว่าลุงจะต้องไปต่างประเทศนั้นดูแล้วมันค่อนข้างเบาบางไปนิดสำหรับผม (ก็แล้วไง? ก็แค่ไปเรียนต่อสองปี แป้บๆเอง...) ไม่ก็หยิบเอาประเด็นความเหงาของการที่อยู่ไกลกันมาขยายให้กว้างขึ้นกว่านี้อีกนิด บอกเล่าเรื่องราวของลุงกับเหมยลี่ระหว่างที่อยู่กันคนละประเทศมาทำให้ความเหงามันดูมีน้ำหนักมากขึ้นเสียเลย

สรุปว่าผมคาดหวังเองแหละครับว่ามันน่าจะเหงาโดนใจมากกว่านี้ โดยรวมทั่วๆไปหนังดีแล้วครับ... ผมละโมบมากไปเอง แหะแหะ...


ป.ล. แอบตั้งชื่อภาคสองไว้ว่า "รถไฟฟ้า(เหาะตีลังกา)มาหานะเธอ" :P